Alweer de laatste post, het laatste weekend, de laatste hotelkamer en het laatste vliegtuig van onze reis. En tegelijkertijd het eerste vliegtuig van een nieuwe reis, een nieuw avontuur en nieuwe uitdagingen. Tijdens deze reis is het weer duidelijk geworden dat er een verschil is tussen fysische- en innerlijke tijd. Onze tijd is voorbij gevlogen en we kunnen ons nog goed herinneren dat we de eerste sneeuwfoto postten, dat we smulden van het diner van chef Wanto en dat we door onze familie en vrienden werden uitgezwaaid op Eindhoven 'International Airport'.

Vanuit Bangkok brengen we jullie nog even kort op de hoogte van onze laatste drie weken noord Thailand. Nadat we in Chiang Mai zijn aangekomen start onze achtdaagse cursus Tai Chi Chuan. Een vorm van 'martial arts' van de shaolin monikken waarbij de nadruk niet alleen op het fysieke aspect (zelfverdediging) ligt, maar ook op de filosofie en meditatie. Een ontzettend interessante cursus die alle tijd en energie meer dan waard is geweest!

Na de cursus besluiten we om een dagje 'elephant owner for a day' te spelen. De naam zegt al wat het inhoudt! Leuk om te doen, zeer vriendelijk personeel en erg professionele 'farm'!

Na de olifanten willen we nog graag een paar dagen iets van de omgeving bekijken. Het bergachtige noorden verkennen kan natuurlijk op geen andere manier dan een onafhankelijk vervoersmiddel. Dat wil normaal gesproken zeggen een motorbike. Maar we (lees we as-in Marc-) zijn de 125cc'tjes meer dan beu. Bovendien verlangen deze bergen een motor met iets meer powerrrrrrr! Dus, et voila, zie hier de Honda Phantom!

Woehoe! What a ride baby! Heerlijke cruisen we onder het rommelend genot van de motor over de lege wegen en door de bergen....! Wauw, wauw, wauw! Voor herhaling vatbaar!

We beginnen en eindigen met tijd. Toen we zaterdagmiddag Chiang Mai incruisten leken we zeeen van tijd te hebben. We geven de routekaart van Keith terug en rijden naar Jacky voor een goede maaltijd alvorens we de slaaptrein naar Bangkok in willen stappen. Al uitbuikend van de lekkere masaman-curry bekijken we wat foto's terwijl Jacky nog een aantal sandwiches voor onderweg maakt. Een korte blik op ons treinkaartje zorgt echter voor de eerste mini hartaanval... Om 17:25 zien we dat onze trein opm 17:55 vertrekt, terwijl wij een vertrektijd van 18:55 in ons hoofd hadden! We moeten nog in het centrum de motor terugbrengen, in het noorden van de stad de tassen bij het hostel halen en naar het oosten voor het treinstation! Holy cr......! We werpen Jacky geld en handkusjes toe terwijl ik het gas van de motor vol open draai. Enkele seconden later staan we voor 'Mr. Mechanic' en grits ik vriendelijk mijn paspoort uit de handen van mevrouw mechanic, 'sorry, gotta run! the bike is fine!'. Maike heeft een tuk-tuk aangehouden en we bieden haar het dubbele van de normale prijs als ze ervoor zorgt dat ze minimaal dubbel zo hard rijdt. Na tien minuten springen we bij ons hostel uit de tuk-tuk en gooien de tassen erin. Al rijdend springen we er weer terug in om later tergend lang voor het rode stoplicht stil te moeten staan... Via de achteringang en nog net niet met piepende banden rijdt de tuk-tuk bijna het perron op. We zijn dichtbij genoeg om te horen dat de fluitjes fluiten, de vlaggen wapperen en de passagiers hun familie uitzwaaien..... Gelukkig hebben conducteurs niet alleen groene vlaggen (=gaan met die banaan) maar ook rode (= wel duidelijk). Als Maike aan komt rennen en roept 'stop, stop, stop!' en ik erachter aan waggel met de drie tassen gaat de rode omhoog. Piepend komt de trein tot stilstand, we've made it! Tassen erin gooien en eerst even bijkomen, this was close!
We bekijken onderweg een filmpje, eten een sandwich, halen onze bijna-hartaanval-ervaring nog eens op en Maike krijgt de slappe lach van een erg komisch figuur die onze ober is. In Bangkok doen we niet heel veel meer. we genieten van een prachtig hotel, eten een hapje in de stad en zien Duitsland een geweldige wedstrijd spelen. Morgen vliegen we en we hebben (net als van Vietnam naar Indonesie-) in het vliegtuig even de tijd om alles op een rijtje te zetten. We hebben gelukkig beiden een ontzettend mooie- en bijzondere reis gehad. Er staat nog genoeg op het verlanglijstje maar er is op dit moment niks wat we nog graag hadden willen doen, zien of ervaren. Bedankt voor het lezen en reageren en tot snel!!

Groet,

M & M